அட பார் ரா... லுக் - 6

அட பார் ரா ஹா ஹா ஹா என்று கிளாஸ் ரூம் அதிர சிரித்து மச்சி அப்ப எஸ்கேப்ன்னு சொல்லு, இனி எவனும் நம்ம கிட்ட வேலை காட்ட மாட்டாங்க என்று சந்தோஷத்தில் இருந்தான் கணேஷ்

அப்படி சொல்ல முடியாது மச்சி யாருன்னு தெரியாத வரைக்கும் நாம எஸ்கேப் தெரிந்தன்னு வை அப்பயும் நாம எஸ்கேப் தான் காலேஜ் விட்டு. சரி விடு அடி வாங்கினவனே போலீஸ் கிட்ட ஏதும் சொல்ல வேண்டம்ன்னு சொல்லிட்டான் அப்பறம் என்ன.
சரி அந்த பையன் ஏன்டா உங்கிட்ட அடிவாங்கினது யாருகிட்டையும் சொல்ல வேண்டாம்ன்னு சொன்னான்னு தான் தெரியலையே.
எங்க ஊரு பசங்க சில பேரு அவனுக்கு தெரியுமா டா அதனால்தான் யார்கிட்டையும் சொல்லிடாதன்னு சொன்னான்.
எங்களின் பேச்சு கொஞ்ச நேரம் நிடித்து அடுத்த வகுப்பு ஆசிரியர் வந்ததும் நின்றது. இந்த சம்பவத்துக்கு பிறகு எங்க சீனியர் பசங்க கொஞ்சம் அடக்கியே வசித்தார்கள் . அவர்களை குறிவைத்து தாக்க நினைத்து வேறு ஒருவன் மாட்டி கொண்டது அவர்களிடம் கொஞ்சம் பயம் கொள்ள வைத்தது. அதன் பிறகு எங்களை ராக்கிங் என்கிற பெயரால் யாரும் தொந்தரவு செய்ய வில்லை. முதலாம் ஆண்டு முடியும் வரை நாங்கள் நிம்மதியாக இருந்தோம். எங்களுக்கு பிறகு வந்த ஜூனியர் மாணவர்களிடம் நாங்கள் நட்புடனே பழகினோம். அதே சமயம் சீனியர் என்கிற கேத்து கொஞ்சம் கூட குறையாமல் வளம் வந்தோம்.
பிரிவு உபசார விழாவின் கண்களை கசக்கி கொண்டே விடை பெற்றோம். சரக்கு என்றால் அரை கிலோமீட்டர் ஓடும் அப்புராணி பசங்க கூட ஒரு பெக் அடித்து எங்கள் உடன் ஒரு இரவு வாந்தியுடன் அடுத்த நாள் காலை பிரிந்தது எங்கள் நினைவின் இருந்து நீங்கா இடம் பெற்றது.
இன்று எங்கள் உடன் படித்த நண்பர்கள் வட்டம் ரொம்ப சுருங்கி போய்விட்டது. குமார் மற்றும் கணேஷ் மட்டுமே எப்போதும் தொடர்பு எல்லைக்கு உள்ளே இருகிறார்கள். மற்றவர்கள் அவுட் ஆப் ரீச் தான்.
வேலை நிமித்தமாக நான் சென்னை வந்தது குமார் இருக்கும் தைரியம் தான். அவன் என்னை போல் இல்லாமல் கல்லூரி படிப்பு முடித்தவுடன் கம்ப்யூட்டரில் VB, Java, C, C++ என்று படித்து இப்பொது முன்னணி சாப்ட்வேர் நிறுவனத்தில் வேலை பார்கிறான். மேன்சன் வாசியா இருந்தாலும் அவன் தங்கி இருக்கும் அறை ரொம்ப சுத்தமாக இருந்தது. ஹிந்து நாளிதழில் வந்த வேலை வாய்ப்பு பகுதியை எனக்காக எடுத்து வைத்து இருந்தான். அதில் எனக்கு எது செட் ஆகும் என்று தேடி 10 கம்பெனிக்கு நேர்முக தேர்வுக்கு செல்லலாம் என்று முடிவு செய்தேன்.
அவன் மேன்சன் மேனேஜர்யிடம் ஏற்கனவே பேசி எனக்கான ஒரு ரூம் தேர்வு செய்து வைத்து இருந்தான். அவர் வந்ததும் என்னிடம் பெயர் , விலாசம் என்று எல்லா குறிப்புகளையும் வாங்கி கொண்டு குமார் ரூம்க்கு இரண்டு ரூம் தள்ளி இருந்த ஒரு ரூம்மை எனக்காக ஒதுக்கி தந்தார்.

ரூம் பிரச்சனை திர்ந்தது.

அடுத்தது வேலை ..

திரும்பி பார்கிறேன் - 19/10/09

தீபாவளிக்கு எப்படிடா ஊருக்கு போறதுன்னு தெரியமா இருந்தது பஸ்ல ட்ரைன்ல எதுலையும் டிக்கெட் இல்லையே அந்த கவலைதான், வியாழன் காலை நேர பணியில் இருந்தேன் மதியம் அப்படியே கோயம்பேடு சென்று திருச்சி செல்லும் எதாவது ஒரு பேருந்தில் சென்று விடலாம் என்று. மேனேஜர்யிடம் இரண்டு மணிநேரத்துக்கு முன்னதே கிளம்புவதற்கு அனுமதி வாங்கி கோயம்பேடு வந்து அடைந்தேன். எவ்வளவு கூட்டம் இருக்குமோ என்கிற பயத்துடன் திருச்சி செல்லும் பேருத்தை அருகில் சென்றேன்.

எதிர் பார்த்தற்கு நேர் எதிராக இருந்தது பேருந்து நிலையம். சார் மதுரையா?? , சார் நாகர்கோவில்லா?? , சார் திருச்சியா ?? வாங்க வாங்க சீட் இருக்கு வாங்க என்று இழுக்காத குறையாக அழைகிறார்கள். ஓவர்ரா கற்பனை பண்ணிட்டோமோ என்கிற நினைப்புதான் இருந்தது. ஒரு பேருந்து கிளம்ப தயாராக இருந்தது அதில் ஜன்னல் ஓர சீட் அமர்ந்து கொண்டேன். மதியம் 1 மணிக்கும் கிளம்பின வண்டி 3.30 மணிக்கும் ஒரு ஹோட்டலில் நின்றது (கையேந்தி பவனே நன்றாக இருக்கும் அந்த ஹோட்டல்லை ஒப்பிட்டு பார்க்கும் போது) சாப்பிடுவதற்கு மனசே வரவில்லை ஒரு காபி மற்றும் பிஸ்கட் பாக்கெட் வாங்கி சாப்பிட்டேன். திருச்சி வருவதற்கு இரவு 8.30 மணி இத்தனைக்கும் நான் ஏறியது எக்ஸ்பிரஸ் பஸ்சில். பிரைவேட் பஸ்காரங்கதான் டிக்கெட் விலையை அதிகமா வைத்து விற்கிறார்கள் என்றால் அரசு பேருந்தில் இந்த மாதுரி எக்ஸ்பிரஸ் என்று சொல்லி டப்பா பஸ்சை காட்டி கல்லா கட்டி விடுகிறார்கள். அங்கு இருந்து கருர் செல்லும் பேருந்தில் ஏறி இரவு 10.30க்கு வீட்டுக்கு சென்று அடைந்தேன்.

ஒரு மாதமாக மனைவியை பார்க்காமல் இருந்த ஏக்கம் அவளை பார்த்தும் திறந்தது. அந்த ஒரு மாதமாக போனில் கொஞ்சல் , சண்டை என்று மாறி மாறி பரிவர்த்தனைகள் நடந்தாலும் அவை எல்லாம் அவளை பார்த்தும் மறந்தது. ஒரு மாதம் இருந்த ஏக்கம் எல்லாம் அந்த ஒரு நாள் இரவில் சந்தோசமாக கழிந்தது. அடித்து போட்டது போன்ற தூக்கம் கண்ணை திறந்தால் மணி காலை 11 .

தீபாவளிக்கு என்னவளுக்கு பரிசு ஒன்றும் தர முடியவில்லை. இந்த மாதம் கொஞ்சம் அல்ல நிறையவே பண முடக்கம். தீபாவளி பரிசாக அவளுக்கு நான் வாங்கி தந்தது ஒரு பொட்டு பாக்கெட் மட்டுமே.

பட்டாசு வெடிப்பதில் இருந்த ஆர்வம் எல்லாம் எப்போதோ மலை ஏறி விடத்தினால் அதன் சத்தம் கூட கேட்க பிடிக்கவில்லை. புது துணி உடுத்தி கொண்டு கோவிலுக்கு சென்று வந்தோம் மாலை நேரம் பக்கத்துக்கு வீட்டில் ராக்கெட் , பூந்தொட்டி, சங்கு சகரம் , அணுகுண்டுடை பற்ற வைக்க பயந்து கொண்டு இருந்த சின்ன பையன் என்று அவர்கள் முகத்தில் தெரிந்த மகிழ்ச்சியை கண்டு நானும் மகிழ்ந்தேன்.

நேற்று சாயங்காலம் 6 மணி அளவில் சென்னைக்கு புறப்பட்டேன் திருச்சி வழியாக,

இரவு 9 மணி அளவில் திருச்சியில் இருந்தது கிளம்பி பேருந்து காலை 4 மணி அளவில் சென்னை வந்து அடைந்தது .

என்னவளுக்கு சென்னை வந்து விட்ட செய்தியை குறுந்செய்தி அனுப்பினேன். அவளிடம் இருந்தது அப்பவே திரும்ப கிடைத்தது பதில்.

"அடுத்து எப்ப வருவிங்க " நிறை மாத கர்ப்பிணியான என்னவளின் கேள்வி.

"சிகிரமே" என்று பதில் அனுப்பினேன்.

அடுத்தது சின்ன பிரிவு மட்டுமே இருக்கும் என்கிற நம்பிக்கையில் வீடு வந்து அடைந்தேன்.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

சிரிப்பு வலி ஆகி போனா தீபாவளி.

இது நடந்து 15 வருடங்கள் ஆகி இருக்கும் இப்பொது நினைத்தாலும் இன்று நடந்தது போன்று இருக்கிறது.

நாங்கள் குடி இருந்த இடத்தில் என் வயது ஒத்த பசங்க நிறைய பேர் இருபார்கள். மூலைக்கு ஒரு குரூப் என்று இரு பக்கம் ஆட்கள் எதிர் எதிர் துர்வம் போல நின்று கொண்டு இருப்போம். எதுவென்றாலும் ஏட்டிக்கு போட்டி தான் நடக்கும். விளையாட்டு , பிகர் கரெக்ட் பண்றது, பஸ்ல சீட் புடிக்குறது என்று ரணகளம் ஆகத்தான் இருக்கும்.

தீபாவளி டைம்ல எங்க சைடு பசங்க பட்டாசு வெடிச்சிட்டு இருந்தோம் அந்த சைடுல இருக்குற பையன் ஒருத்தன் ஜிகு ஜிகுன்னு டிரஸ் பண்ணிட்டு வந்தான். அத புடிக்காத ஒருத்தன் அவன் கிட்ட பேச்சு குடுக்குற மாதுரி அவன் சட்டை பாகெட்ல ஒரு மிளகா பட்டாச கொளுத்தி போட்டுட்டான். அதுபட்டுன்னு வெடிச்சு பாக்கெட் சிதறவும் அவன் நெஞ்சு பகுதி தீயால் கருகி . பய புள்ள ஐயோ அம்மான்னு கத்திகிட்டே ஓடினான்.

எங்களுக்கு ஒரு பக்கம் பயம் இன்னொரு பக்கம் அவன் அந்த சைடு பசங்கள கூடிட்டு வந்தா எப்படி சமாளிக்கிறது?

கொஞ்ச நேரத்துல நாங்க நினைத்து போலதான் நடந்தது. அந்த சைடுல இருந்து 10 பசங்க கூட கிழிஞ்சி போனா சட்டைய போட்டுட்டு அந்த பையன் கண்ணுல கொலை வெறியோட வரான் . நாங்க இருந்ததோ 4 பேரு அவனுக அடிச்சா நாங்க தப்பிச்சி ஓட கூட முடியாது. என்ன பண்றதுன்னு தெரியல அப்ப தான் அந்த பட்டாச கொளுத்தி போட்ட அந்த கபோதி குடு குடுன்னு அவன் வீட்டு குள்ள ஓடி போய் ராக்கெட் பாக்ஸ் ஒண்ண துக்கிட்டு வந்தான் அது பாம் ராக்கெட். நல்லா பெரிய ராக்கெட் அது அவங்க ஒரு 100 அடி முன்னால இருக்கும் போது அவங்க யோசிக்க கூட டைம் குடுக்காம ராக்கெட் படுக்க வச்சி அவங்க மேல பாயுற மாதுரி கொளுத்தி விட்டன்.

அது நேரா கிழிஞ்ச சட்ட பையன் மேல பட்டு வெடிக்கவும் சட்டை ரைட் சைடு கிழியவும் மத்த பசங்க எல்லாம் தேறிச்சி ஒடுனானுக. கொஞ்ச தூரம் லக்ஷ்மி வெடி பத்த வச்சி தூகி தூகி அவனுக மேல போட்டு ஓட ஓட விரட்டினோம்.

அதை நினைத்து சிரி சிரின்னு ஒரு வாரத்துக்கு மேல சிரித்தோம்.

அது எல்லாம் ஒரு காலம். அன்று இருந்த நண்பர்கள் வட்டம் எல்லாம் இப்பொது எங்கு இருகிறார்கள் என்றே தெரியவில்லை. வீட்டில் பட்டாசு வாங்கி 5 தீபாவளி ஆகிவிட்டது பலகாரம் என்பதே கிருஷ்ணா ஸ்வீட்ஸ் தான் என்று ஆகிவிட்டது மனைவியிடம் உனக்கு என்ன ஸ்வீட் பண்ண தெரியும் என்று கேட்டேன். திரு திரு என்று முழித்தாள் அப்பவே தெரிந்துவிட்டது என்னவளின் அருமையை.

அம்மாவிற்கு பிறகு அதிரசம் , முறுக்கு போன்ற பலகார வகைகளின் வாசனை எல்லாம் மறந்துவிடுமோ என்கிற பயம் வருவதை மறுக்க முடியவில்லை .

இனிய தீபாவளி வாழ்த்துக்கள் ..

தலை தீபாவளிக்கு ஊருக்கு போறேன் ஹி ஹி ஹி